مواد نگهدارنده

مواد نگهدارنده به موادی گفته می‌شود که برای نگهداری غذا و کاهش فساد (از دست دادن کیفیت یا ارزش غذایی) و تجزیه آن توسط میکروارگانیسم‌ها استفاده می‌شود. از روش‌های نگهداری، می‌توان به استفاده از باکتری‌های خوش خیم، مخمرها و قارچ برای اضافه کردن ویژگی‌های خاص (به عنوان در مثال، پنیر، شراب) اشاره کرد. حفظ یا ایجاد ارزش تغذیه‌ای، بافت، عطر و طعم در حفظ ارزش غذا به عنوان یک غذا بسیار مهم است. قبول یک ماده خوراکی، به عنوان یک ماده غذایی مناسب ممکن است در فرهنگ‌های مختلف تعبیرهای متفاوتی داشته باشد.نگهداری مواد غذایی معمولاً از طریق جلوگیری از رشد باکتری‌ها، قارچ‌ها و سایر میکروارگانیسم‌ها، همچنین اکسیداسیون چربی‌ها که باعث ترشیدگی شوند، صورت می‌پذیرد. روش‌های متداول برای نگهداری غذا خشکاندن، خشک کردن جریان هوای گرم، خشک کردن از طریق انجماد، انجماد، بسته‌بندی در خلاء، کنسرو، نگهداری در مایعات، کریستالیزاسیون، افزودن مواد نگهدارنده یا گازهای بی‌ اثر مانند دی‌اکسید کربن، هستند مواد نگهدارنده : بنزوییک اسید و نمک هایش (سدیم بنزوآت) ، پارابن ها ، سوربیک اسید و نمک هایش ، ترکیبات فنولی و آمین های چهارتایی میباشند .

تثبیت کننده چیست؟

تثبیت کننده یک وسیله یا دستگاه مورد استفاده برای حفظ چیزی و یا یک مقدار ثابت یا پایدار است. انواع مختلفی از تثبیت کننده های بر اساس مقدار آنها برای حفظ ثبات استفاده می شود. به عنوان مثال، یک تثبیت کننده برای حفظ مقدار ولتاژ پایدار در یک سیستم قدرت به عنوان تثبیت کننده ولتاژ نامیده می شود استفاده می شود.

فرمول مولکولی: C15H24O

جرم مولکولی: 220.35g/mol

حلالیت به صورت جزیی در آب حل می شود.

دمای ذوب:  70 °C 

دمای جوش : 265 °C 

چگالی : 1.048gr/cm3

شکل ظاهری : پودر سفید مایل به زرد

بو :  ملایم و فنولی

روش تولید تولوئن در شرایط آزمایشگاهی به طور خلاصه به شرح زیر است:

تولوئن از هیدروکربنهای آروماتیک است و به مقدار زیادی در قطران زغال سنگ یافت می‌شود. مایعی بی‌رنگ و آتش‌گیری است و به عنوان حلال در صنایع مختلفی چون رنگ و رزین کاربرد دارد. فرمول شیمیایی آن C6H5CH۳ می‌باشد و از واکنش یدید متیل (CH3I) با بنزن و آلومینیوم کلراید (AlCl3) می‌توان آن را در شرایط آزمایشگاهی تولید کرد.

روش تولید تولوئن در شرایط آزمایشگاهی به طور خلاصه به شرح زیر است:

در داخل یک لوله آزمایش بزرگ و مقاوم، ۲ml از مایع بنزن را با چند قطره از یدید متیل (CH3I) و ۰٫۴ گرم آلومینیوم کلراید (AlCl3) پودری شکل به آرامی حرارت دهید تا هنگامی که کاغذ تورنسل مرطوب شده در بالای لوله آزمایش، از رنگ آبی به سرخ تبدیل شده و پایان واکنش را مشخص نماید.
بااکسایش تولوئن توسط یک اکسنده قوی نظیر پرمنگنات پتاسیم می‌توانیم به یکی از مشتقات تولوئن(بنزن) به نام بنزوئیکاسید دست یافت. بنزوئیک اسید جامدی سفید رنگ با بلورهای سوزنی شکل است که خاصیت ضد کپک داشته و به همین دلیل در صنعت سوسیس و کالباس سازی از آن استفاده می‌شود. کلیه مشتقات بنزن کم و بیش سرطانزا هستند.
تولوئن (متیل‌بنزن یا فنیل‌متان)، مایعی صاف و نامحلول در آب با بویی شبیه بوی تینرهای رنگ معمولی است. تولوئن از گروه ترکیبات آروماتیک است و به عنوان یک مادهٔ اولیه و همچنین حلال شیمیایی کاربرد دارد.

BHTاین ماده به شرح تفصیلی ذیل جهت ضد قارچ و کپک در ادکلن سازی مصرف میشود.

تولوئن از هیدروکربنهای آروماتیک است و به مقدار زیادی در قطران زغال سنگ یافت می‌شود. مایعی بی‌رنگ و آتش‌گیری است و به عنوان حلال در صنایع مختلفی چون رنگ و رزین کاربرد دارد. فرمول شیمیایی آن C6H5CH۳ می‌باشد و از واکنش یدید متیل (CH3I) با بنزن و آلومینیوم کلراید (AlCl3) می‌توان آن را در شرایط آزمایشگاهی تولید کرد.

کاربردهای دی بوتیل هیدروکسی تولوئن:

BHT در درجه اول به عنوان یک افزودنی مواد غذایی آنتی اکسیدان استفاده می شود. اکسیداسیون چربی ها از مهم ترین دلایل فساد موادغذایی به حساب می آیند که بر روی رنگ، طعم، بافت و ارزش تغذیه ای اثر منفی می گذارند. در غذاها این واکنش ها می تواند منجر به فساد و از دست رفتن ارزش تغذیه ای نابودی ویتامینهای ضروری و ایجاد ترکیبات سمی و محصولات رنگی شود.
BHT همچنین به عنوان آنتی اکسیدان در محصولاتی آرایشی و بهداشتی، دارویی، لاستیک و مایعات شستشو استفاده می شود. این را می توان در طیف گسترده ای از لوازم آرایشی و محصولات مراقبت شخصی، به ویژه در محصولات آرایشی مانند خط چشم، سایه چشم، مداد ابرو، رژلب، سایه چشم، پودر صورت و پایه، و همچنین در عطر، مرطوب کننده ها، و پاکیزگی شخصی محصولات، پاک کننده های پوست، و محصولات مراقبت از پوست استفاده می شود.